Dənizim … Yenə gəldim …
Yenə həyat dalğaları məni itələyə-itələyə yanına gətirdi … Artıq inandım bu dünyadakı son ünvanımın sən olduğuna …
Hər gəlişimdə – bəlkə də bu sondu – deyişimi xatırlayıram …
Amma,kim bilir … bəlkə də bu sondu … Bəlkə də,bu sözümü xatırlamayacam bir də … Bəlkə bu dəfə qucaqlaya bildim səni … Bəlkə bu dəfə öpə bildim yanaqlarınnan … Read the rest of this entry »
Archive for the ‘Imagin’ Category
O mənəm …
Zülmətin işığı oldum bir zamanlar …
Qırmızı, parlaq, işıq.
İndisə sadəcə kölgəyəm …
Korların görə biləcəyi kölgə …
Saxtayam …
Gözlərimdəki parıltı da yalandı …
Mən də yalanam …
Aldandın, sən də? Read the rest of this entry »
Həyatımı dondurmuşdum bir neçə müddətlik. Bəlkə sadəcə mən elə düşünmüşdüm. Dur demişdim guya … əsən küləyə də, axan suya da, saatın əqrəblərinə də dur demişdim … Getmiyəcəkdilər, tərk eləmiyəcəkdilər …Zaman duracaqdı …
Sonra qaldığım yerdən davam eliyəcəkdim həyata … Read the rest of this entry »
19 ilimi geridə qoydum, 19 payız yaşadım. Bu 19 ilde çox şeylər gördüm, çox səhnələrə şahid oldum.
Öncə doğuldum. Xöşbəxt idik oralarda. Torpağım mənim, qoruyurdu bizi. Amma biz onu qoruya bilmədik. Müharibə …
Mən tankların kölgəsində böyüdüm. Evimizin pəncərəsindən baxanda 2 nömrəli batalyonun həyəti gorünürdü. Dayım da əsgər idi. Hərdən bizə gəlirdi. Oyuncaq almırdı mənə. Nə gətirirdi bilirsiz? Heç təsəvvürünüzə də gəlməz. Read the rest of this entry »
Ürəyinin səsini eşidirdi. Hər addım onu daha da yaxınlaşdırırdı sona. Bir addım daha … Sonun başlanğıcındaydı artıq. Niyəsə ona elə gəlirdi ki,bu son özü bir başlanğıcdı. Uçmaq istiyirdi … Sadəcə uçmaq …
Uçurumun kənarında xəfif rüzgar üzünü, saçlarını tumarlıyırdı. Bu nəvaziş ona o qədər yad idi ki. Saçına çəkilən son sığalı belə unutmuşdu.
Birdən niyəsə uşaqlığını xatırladı. Kimsəsizliyini … Uşaq evindəki rəfiqələrini. Read the rest of this entry »
Doğma klaviatura … və başladıq.
Hesabat vaxtıdı.
Həyat, bu günə kimi ən yaxşı müəllimim oldu. Bildiklərini simiclik göstərmədən öyrətdi mənə. Öyrəndiyim ilk qayda:
– yalanların, fırıldaqların, səhvlərin, günahların sonu yoxdu bu dünyada.
Hər dəfə, göz yaşları içində “bir daha aldanmayacam” dediyim günləri xatırladım niyəsə. Necə də sadəlövmüşəm bir zamanlar. Read the rest of this entry »